Graf Guido von Franckenhorst
O mnie
- 4.10.1985 – 1.03.1995
- hodowca: Sonja & David v. Franquemont, Freudenberg/NL
- właściciel: Hassi Assenmacher-Feyel/DE
Zdrowie
- HD-A
- wolny od wszystkich chorób oczu
- SNP DNA profil
- vWD-wolny
- DCM1 N/N
- DCM2 N/N
- DCM3 N/DCM3
- DCM4 N/DCM4
- B Locus N/N (czarny dominant)
- D Locus N/N (wolny od Dilute)
- S Locus N/N (brak genów powodujących białe plamy)
- Narkolepsja N/N
- Złośliwa hipertermia N/N
- Mielopatia zwyrodnieniowa N/N
- prcd PRA N/N
- CT N/N
- CT PCR N/CT
- DINGS1 & DINGS2 N/N
- Zespół Ehlersa-Danlosa N/N
- Hiperurykozuria N/N
- CDDY & IVDD N/N
- Choroba spichrzeniowa lizosomalna N/N
Praca
- BH
- ZTP V1b (Hans Wiblishauser)
- SchH I (86/82/92a)
Tytuły
- World Champion 1987
- International Champion C.I.B.
- German VDH Champion
- German DV Champion
- Luxembourg Champion
- Italian Champion
- Belgian Champion
- CSSR Champion
- Austrian Champion
- Swiss Champion
- Finnish Champion
- Hungarian Champion
- Israel Champion
- Netherlands Champion
- Portuguese Champion
- Yugoslavian Champion
- Champion d’Europe 1988
- Bayernsieger 1988
- Club Winner CSSR 1988 & 1989
- V-ce DV Sieger 1988 & 1989
- IDC Strasbourg 1988 – Exc2
- IDC Fuessen 1989 – Exc3
- Middle Europe Winner 1988
- Bundessieger 1989
- Olimpic Winner 1990
- Winner Bosnia & Herzegovina 1990
Wystawy
klasa szczeniąt
- 1.06.1986 DV Siegerschau Erwitte/DE, sędzia: Fischer/DE – wo1, NAJLEPSZE SZCZENIĘ
klasa młodzieży
- 13.07.1986 CAC Essen/DE, sędzia: Fischer/DE – Bdb
- 17.08.1986 CACIB Valkenburg/NL, sędzia: Harris/GB – Dosk2
- 26.10.1986 Bundessiegerschau Dortmund/DE, sędzia: Kugel/DE – Vg2
- 15.11.1986 CACIB Amsterdam/NL, sędzia: Misselyn/BE – Vg2
- 20.11.1986 CAC Wijchen/NL, sędzia: Doconinck-Derycke/BE – Vg3
klasa otwarta
- 11.01.1987 CAC Aalst/BE, sędzia: Weustenraed/BE – Dosk4
- 1.03.1987 CACIB Stuttgard/DE, sędzia: Vogel/DE – Vg3
- 22.03.1987 CACIB Berlin/DE, sędzia: Kollenberg/DE – Dosk1, Anw.VDH Ch, res-CAC
- 8.06.1987 CACIB Arnhem/NL, sędzia: Mencke/NL – Dosk2
- 21.06.1987 CACIB Besancon/FR, sędzia: Striby/FR – Dosk3
- 26.06.1987 World Dog Show Tel Aviv/ISR, sędzia: Avi Marshak/ISR – Dosk1, CAC, CACIB, Zwycięzca Świata 1987
klasa championów
- 2.08.1987 CAC Hueckelhoven/DE, sędzia: Kugel/DE – Dosk1, Anw.VDH Ch, CAC, BOB, BIS
- 14.08.1987 CACIB Valkenburg/NL, sędzia: Liet/NL – Dosk1, res-CAC, res-CACIB
- 16.08.1987 CAC Schoeneck/DE, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk1, Anw.VDH Ch, CAC, Najlepszy Pies
- 29.08.1987 CACIB Ingolstadt/DE, sędzia: Gendrung/DE – Dosk1, Anw.VDH Ch, CAC, CACIB, BOB
- 30.08.1987 IDC Muenchen/DE, sędzia: Striby/FR – Dosk
- 5.09.1987 CACIB Friedrichshafen/DE, sędzia: Kugel/DE – Dosk2, res. Anw.VDH Ch, res-CAC, res-CACIB
- 13.09.1987 CAC Mechelen/BE, sędzia: de Wilde/BE – Dosk1, CAC
- 27.09.1987 CACIB Lausanne/CH, sędzia: Erath/CH – Dosk1, res-CAC
- 4.10.1987 CACIB Tulln/A, sędzia: Muehle-Krinninger/A – Dosk1, CACA
- 11.10.1987 Bundessiegerschau Dortmund/DE, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk1, Anw.VDH Ch, res-CAC, res-CACIB
- 28.11.1987 CACIB Amsterdam/NL, sędzia: Mencke/NL – Dosk2
- 12.12.1987 CACIB Hoogstraten/BE, sędzia: Renders/NL – Dosk2
- 26.03.1988 CACIB Luxembourg/LUX, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, Champion Luxemburga, Champion D’Europe 1988
- 4.04.1988 CACIB Leeuwarden/NL, sędzia: Frankenberger – Dosk1, CAC, CACIB
- 17.04.1988 CACIB Muenchen/DE, sędzia: Dr. Marchetti/IT – Dosk1, Anw.VDH Ch, CAC, CACIB, BOB, Bayernsieger 1988, BIS
- 30.04.1988 European Dog Show Dortmund/DE, sędzia: Schellmann/DE – Dosk2, res.Anw.VDH Ch.
- 1.05.1988 CACIB Hertogenbosch/NL, sędzia: Krake/NL – Dosk1, res-CAC, res-CACIB
- 23.05.1988 CACIB Arnhem/NL, sędzia: Steinhausen/DE – Dosk2
- 5.06.1988 DV Siegerschau Pfungstadt/DE, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk2, res-CAC, V-ce DV Sieger 1988
- 3.07.1988 CACIB Brno/CSSR, sędzia: Dr. Benes/CSSR – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, Middle Europe Winner, BIS 1st
- 7.08.1988 CACIB Osnabrueck/DE, sędzia: Utecht/DE – Dosk1, Anw.VDH Ch, CAC, CACIB, BOB
- 12.08.1988 CACIB Valkenburg/NL, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG 1st, BIS 5th
- 14.08.1988 CACIB Burgdorf/CH, sędzia: Erath/CH – Dosk1, res-CAC, res-CACIB
- 28.08.1988 IDC Strasbourg/FR, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk2
- 30.10.1988 CAC Hasselt/BE, sędzia: Krake/NL – Dosk1, CAC
- 3.12.1988 CACIB Amsterdam/NL, sędzia: Dosk2, res-CACIB
- 21.01.1989 CACIB Eindhoven/NL, sędzia: Lowe/GB – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG 1st
- 1.04.1989 CACIB Bern/CH, sędzia: Erath/CH – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG 2nd
- 16.04.1989 CACIB Salzburg/A, sędzia: Bierwolf/A – Dosk1, CACA
- 1.05.1989 CACIB Opatija/YU, sędzia: Ringer/A – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG 1st, BIS 1st
- 7.05.1989 Bundessiegerschau Dortmund/DE, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk1, Anw.VDH Ch, CAC, CACIB, Bundessieger 1989
- 15.05.1989 CACIB Arnhem/NL, sędzia: McManus/IR – Dosk2
- 20.05.1989 CAC Wien/A, sędzia: Tschoep/A – Dosk2, res-CACA
- 21.05.1989 CACIB Wien/A, sędzia: Muehle-Kinninger/A – Dosk1, CACA
- 3.06.1989 CACIB Luzern/CH, sędzia: Walker/CH – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 18.06.1989 DV Siegerschau Schonungen/DE, sędzia: Vogel/DE – Dosk3
- 13.08.1989 CACIB Maastricht/NL, sędzia: Montfoort/NL – Dosk3
- 27.08.1989 CACIB Rotterdam/NL, sędzia: Ringer/A – Dosk3
- 9.09.1989 CACIB Venlo/NL, sędzia: van Os/NL – Dosk3
- 10.09.1989 IDC Fuessen/DE, sędzia: Striby/FR – Dosk3
- 1.10.1989 CACIB Zagreb/YU, sędzia: Schellmann/DE – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 2.02.1990 CACIB Eindhoven/NL, sędzia: v.d.Berg/NL – Dosk2
- 25.02.1990 CACIB Zuidlaren/NL, sędzia: Richter/DE – Dosk2, res-CAC, res-CACIB
- 16.04.1990 CACIB Leeuwarden/NL, sędzia: Onstenk-Schenk/NL – Dosk1, CAC, CACIB
- 3.06.1990 DV Siegerschau Nuernberg/DE, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk1, res-CAC
klasa użytkowa
- 1.11.1987 CACIB Metz/FR, sędzia: Schmitt/FR – Dosk2
- 23.01.1988 CACIB Paris/FR, sędzia: Hans Wiblishauser/DE – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 20.03.1988 CACIB Bern/CH, sędzia: Walker/CH – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG I, Najlepszy pies 2go dnia, res-BIS
- 23.04.1988 Club Show Galanta/CSSR, sędzia: Salenka/CSSR – Dosk1, CAC, Zwycięzca Klubu CSSR 1988, BOB
- 24.04.1988 CACIB Graz/A, sędzia: Lowrencic/YU – Dosk4
- 7.05.1988 CACIB Florence/IT, sędzia: Perricone/IT – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 29.05.1988 CACIB Bolognia/IT, sędzia: Lohmann/DE – Dosk1, CAC
- 12.06.1988 CACIB Modena/IT, sędzia: Dr. di Somma/IT – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 19.06.1988 CACIB Udine/IT, sędzia: Marchetti/IT – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 25.09.1988 CACIB Budapest/HU, sędzia: Csepai/HU – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 2.10.1988 CACIB Bellagio/IT, sędzia: Adlercreutz/SW – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG 1st, BIS 4th
- 13.11.1988 CACIB Tomar/PT, sędzia: Perricone/IT – Dosk1, CAC, CACIB
- 25.02.1989 CAC Villafranca/PT, sędzia: Texeira/PT – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG 1st, BIS 1st
- 22.04.1989 Club Show Galanta/CSSR, sędzia: Vojtech/CSSR – Dosk1, CAC, Zwycięzca Klubu CSSR 1989
- 23.04.1989 CACIB Budapest/HU, sędzia: Frankenberger/DE – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 23.07.1989 CACIB Pori/FI, sędzia: v.d.Berg/NL – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG 3rd
- 7.10.1989 CACIB Tel Aviv/ISR, sędzia: Badian/ISR – Dosk1, CAC, CACIB, BOB, BOG 1st, BIS 1st
- 15.10.1989 CACIB Budapest/HU, sędzia: Reisinger/A – Dosk1, CAC, CACIB
- 7.04.1990 CACIB Mayan Harod/ISR, sędzia: Badian/ISR – Dosk1, CAC, CACIB
- 17.06.1990 CACIB Lissabon/PT, sędzia: Wilberg/N – Dosk1, CAC, CACIB, BOB
- 25.08.1990 CAC Estoril/PT, sędzia: Pezzano/IT – Dosk1, CAC
- 15.09.1990 CACIB Sarajevo/YU, sędzia: Mencke/NL – Dosk1, CAC, CACIB, Najlepszy Pies, Olimpic Winner 1990, Winner Bosnia & Herzegovina 1990
klasa honorowa
- 21.04.1990 CACIB Frankfurt/DE, sędzia: Walker/CH – Dosk1
- 2.09.1990 CAC Saterland/DE, sędzia: Kollenberg/DE – Dosk1, Best Male, BOB, BIS 1st
Grupa potomstwa
- 17.06.1991 World Dog Show Dortmund/DE, sędzia: Kliebenstein/DE – Zwycięzca grupy potomstwa z 12 potomkami od 9 różnych suk
- 8.09.1991 IDC Mondorf/LUX, sędzia: Fischer/Hensel/Dr. Pezzano/Striby/Walker – Zwycięzca grupy potomstwa z 8 potomkami od 8 różnych suk
- 2.05.1992 Bundessiegerschau Dortmund/DE, sędzia: Steinhausen/DE – Zwycięzca grupy potomstwa z 10 potomkami od 8 różnych suk
- 14.06.1992 DV Siegerschau Beelen/DE, sędzia: Hensel/Schellmann – Zwycięzca grupy potomstwa z 8 potomkami od 6 różnych suk
- 16.10.1993 Bundessiegerschau Dortmund/DE, sędzia: Kliebenstein/DE – Zwycięzca grupy potomstwa z 12 potomkami od 7 różnych suk
- 5.06.1994 European Dog Show Dortmund/DE, sędzia: Gendrung/DE – Zwycięzca grupy potomstwa z 16 potomkami (I i II pokolenie)
- 21.10.1994 Bundessiegerschau Dortmund/DE, sędzia: Kliebenstein/DE – Zwycięzca grupy potomstwa z 10 potomkami (I i II pokolenie)
Rodowód
Graf Guido vom Franckenhorst
Legenda powraca
Są psy, które wygrywają.
Są psy, które przekazują.
I są psy, które definiują rasę.
Graf Guido vom Franckenhorst należy właśnie do tej ostatniej kategorii.
Nie był tylko psem odnoszącym sukcesy – stał się punktem odniesienia. Psem, którego wpływ ukształtował całe pokolenia,
którego potomstwo niosło jego typ i którego nazwisko do dziś pojawia się w rodowodach.
Guido był legendą swoich czasów.
I nawet dziś, po wielu latach, mówi się o nim z szacunkiem – nie z sentymentu, ale ze względu na to, co konsekwentnie przekazywał.
Typ. Wyraz. Balans. Jakość.
W czasach, gdy doberman był jeszcze definiowany przez elegancję, suchość i funkcjonalność, Guido dokładnie to reprezentował.
A co najważniejsze – potrafił to przekazać.
Dziś rasa się zmienia.
Psy stają się cięższe, bardziej masywne i często tracą tę klarowność oraz atletyczność, które kiedyś definiowały dobermana.
Dlatego jego znaczenie nie należy tylko do przeszłości.
Bo taka legenda nie znika.
Ona pozostaje punktem odniesienia.
Standardem.
Kierunkiem.
Legenda nie jest tylko wspomnieniem.
Ona wraca.
Galeria
Guido w Mediach
Źródło: Nachrichten aus Düsseldorf (Niemcy)
Data: 24 października 1987
„Graf Guido” – najpiękniejszy ze wszystkich dobermanów
Elegancja i własne konto bankowe
Jedwabista, czarno-podpalana, lśniąca sierść, około 70 cm wzrostu w kłębie, wyraziste brązowe oczy i atletyczny ruch – to wszystko sprawia, że „Graf Guido vom Franckenhorst” został uznany za najpiękniejszego dobermana i zdobył tytuł zwycięzcy świata.
Ten wyjątkowy pies z Düsseldorfu posiada nawet własne konto bankowe.
„Mój Guido to ulubieniec wszystkich suk, a niedawno został wybrany zwycięzcą świata swojej rasy” – mówi jego właścicielka, Hassi Assenmacher.
Jako reproduktor osiąga również znaczące dochody – za jedno krycie pobierana jest opłata sięgająca nawet 1000 marek. Pieniądze te odkładane są na jego konto, między innymi jako zabezpieczenie na przyszłość.
Zainteresowanie nim jest ogromne – niedawno krył sukę z Francji, a zapytania napływają z całego świata: z Węgier, Jugosławii, a nawet z Brazylii.
Nie jest wybredny… ale wie, co dobre
Graf Guido zdecydowanie nie należy do psów przeciętnych – również jeśli chodzi o styl życia.
Jego ulubionym przysmakiem jest pasztet z wątróbki truflowej, a na co dzień dostaje około kilograma świeżego mięsa z dodatkiem płatków owsianych. Śpi na miękkim materacu z pianki.
Suki z najwyższej półki nie wybierają przypadkowo. Jeśli chodzi o potomstwo, liczy się jakość – uroda, pochodzenie i klasa.
Wśród dobermanów tamtego czasu jedno imię zdecydowanie dominowało:
Graf Guido vom Franckenhorst.
Miał wtedy niespełna trzy lata, a już był najbardziej pożądanym reproduktorem swojej epoki.
Po zdobyciu tytułu Zwycięzcy Świata w Izraelu zainteresowanie nim stało się globalne. Zapytania napływały z całego świata – od Francji, przez Węgry, aż po ówczesną Czechosłowację.
Zdarzało się nawet, że suki były sprowadzane z drugiego końca świata – w tym z Brazylii – tylko po to, aby zostać pokryte właśnie nim.
Takiej jakości nie oddaje się za darmo.
Opłata za krycie sięgała nawet 1000 marek, a środki trafiały na jego własne konto.
Bo Guido nie był zwykłym psem.
Był psem, który podróżował.
Psem, który był obecny na najważniejszych wystawach w kraju i za granicą.
Psem, który był stale oceniany – i stale potwierdzał swoją klasę.
Jego budowa odpowiadała temu, czym doberman powinien być:
prawidłowe proporcje, sucha głowa o klinowatym kształcie, odpowiednia długość kufy, wyraźne, czyste umaszczenie.
Do tego dochodziło jedno – rodowód i linia krwi bez zarzutu.
I właśnie dlatego był wyborem najlepszych.
Źródło: Düsseldorf – Fine Adressen (Niemcy)
Data: lato 1988
Podróże po świecie… w sprawach miłosnych
Graf Guido vom Franckenhorst
Źródło: Correio Cinófilo e Felino (Portugalia)
Data: 1 marca 1989
Doberman wygrywa krajowy championat piękności
Podczas wydarzenia w Vila Franca de Xira, gdzie zaprezentowano 311 psów do kwalifikacji hodowlanej, zwycięzcą krajowego championatu piękności został Graf Guido vom Franckenhorst.
Był to pies już utytułowany na poziomie międzynarodowym – champion Luksemburga, Europy, Belgii, Włoch oraz klubu rasy.
Należący do Hassi Assenmacher, sędzi międzynarodowej, Guido został wybrany najlepszym psem całej wystawy i zdobył główne trofeum. To zwycięstwo nie było przypadkiem.
Było kolejnym potwierdzeniem jego jakości i pozycji wśród najlepszych dobermanów swojej epoki.
Drugie miejsce zajął chart afgański „Rayma Embrua” należący do dr. Pedro Rufino.
W pozostałych klasach – młodzieży i szczeniąt – wyróżniono również wiele psów innych ras, jednak to właśnie doberman został uznany za zwycięzcę całego wydarzenia.
Graf Guido vom Franckenhorst – Wyjazd do Moskwy… w sprawach hodowlanych
Graf Guido vom Franckenhorst dużo podróżuje – daleko i często – i za każdym razem chodzi o miłość. Doberman z Düsseldorfu (3) był już między innymi w Austrii, na Węgrzech, w Holandii, Francji i Izraelu. Na miejscu zawsze czeka na niego dama – choć właściwie nie dama, tylko suka. Ale co się robi dla niej!
Jego właścicielka Hassi Assenmacher (49) mówi: „Guido jest najpiękniejszym dobermanem – o szerokiej budowie, z nienagannym rodowodem i ciałem bez wad.”
Jest często wykorzystywany jako reproduktor i ma już ponad sto „dzieci”.
Sławę przynoszą mu także jego rasowe osiągnięcia, które są cenione na całym świecie.
Między innymi został „Zwycięzcą Świata” w Izraelu oraz „Najpiękniejszym Psem Roku” w Bernie. W sierpniu ubiegłego roku Graf Guido został nawet oficjalnie zaproszony do Moskwy. Akt miłosny odbył się jednak dopiero trzy miesiące później, ponieważ suka musiała najpierw ponownie wejść w cieczkę.
Hassi Assenmacher opowiada: „Rosjanka Marina Swetlanis poznała naszego psa na wystawie w ZSRR. Była nim tak zachwycona, że chciała mieć Guido dla swojej suki dobermana o imieniu Fisch-Mauri.”
„Kiedy otrzymałam zaproszenie od moskiewskiego klubu hodowlanego, byłam naprawdę zdziwiona. Napisano w nim: Podróż ma służyć dalszemu umacnianiu przyjaznych i kulturalnych relacji między naszymi krajami.”
Po przyjeździe do stolicy Hassi Assenmacher i Guido zostali zakwaterowani prywatnie.
Ponieważ psy nie mogą przebywać w hotelach – ale to nie stanowiło problemu.
Zostali trzy dni. Wszystko przebiegło pomyślnie.
W przypadku Guido i suki miłość „zaiskrzyła” już przy pierwszym spotkaniu – relacjonuje Hassi Assenmacher. Teraz w Düsseldorfie na biurku leżą listy: Graf Guido vom Franckenhorst został ojcem dziewięciu szczeniąt. Jednak jego „usługi miłosne” nie są darmowe. Za krycie właściciele suki płacą około 1000 marek.
Źródło: Freizeit Revue (Niemcy)
Data: 30 marca 1989
Szlachetne potomstwo – nowe informacje o psie
Już wcześniej pisaliśmy o Grafie Guido vom Franckenhorst – wielokrotnie nagradzanym dobermanie należącym do Hassi Assenmacher.
Jak można było przeczytać, dzięki swojej urodzie pies ten często jest proszony o zapewnienie potomstwa. Zapytania z całego świata trafiają do Düsseldorfu.
Cóż, Graf robi to, co potrafi. A przynosi mu to również dochody. Pieniądze trafiają na jego własne konto bankowe. Hassi Assenmacher jest już przyzwyczajona do wielu rzeczy. Jednak gdy z Moskwy nadeszła wiadomość, że chcą sprowadzić Grafa Guido, aby pokrył sukę dobermana o imieniu Sasiv, przez chwilę odebrało jej mowę. Ponieważ w zaproszeniu Moskiewskiego Miejskiego Klubu Hodowli Psów Użytkowych wyrażono dosłownie nadzieję, że wizyta w ZSRR przyczyni się do dalszego umacniania przyjaznych i kulturalnych relacji między naszymi krajami. Oczywiście poleciała tam ze swoim psem. Oczywiście on nie kazał na siebie długo czekać. I teraz potomstwo jest już na świecie: pięć szczeniąt i cztery „dziewczynki”, wszystkie zdrowe i pełne życia. Gratulacje, Graf Guido!
Źródło: Düsseldorf – Feine Adressen (Niemcy)
Data: wiosna 1989
Pasza tygodnia
„Graf Guido” leci do Moskwy na krycie
Graf Guido vom Franckenhorst uwielbia podróże zagraniczne. Jak pasza wsiada do samolotu, podróżuje bez najmniejszych oznak zmęczenia i czuje się przy tym doskonale – bo w każdym miejscu czeka na niego zadanie wymagające pełnej koncentracji!
Ten „arystokrata” z Düsseldorfu zarabia swoje pieniądze jako swoisty „callboy” i jest wynajmowany przez wymagającą żeńską klientelę z całego świata do usług miłosnych. Najczęściej nie trzeba go długo prosić – niezawodnie zapewnia potomstwo…
Graf jest psem. Dobermanem o nieskazitelnej linii rodowodowej i licznych nagrodach – między innymi został w Bernie wybrany „najpiękniejszym psem roku”. Nic więc dziwnego, że jako „ojciec” jest pożądany na całym świecie.
Guido krył już w Wiedniu, Budapeszcie, Holandii, Francji i we Włoszech. Teraz ten czworonożny graf został zaproszony nawet do Moskwy i tam uszczęśliwił małą suczkę „Fidsch-Mauri”.
Laureat nagród Graf Guido vom Franckenhorst jest na całym świecie pożądanym ojcem dobermanów
Źródło: Die Zwei (Niemcy)
Data: 8 lipca 1989
O dobermanie – pod pretekstem „wędrującego cyrku”
Źródło: Kutya (Węgry)
Data: sierpień 1989
Doberman to także „dwunożna” historia. Już wiele lat temu zainteresowałam się tą rasą. Kiedy jednak zaczęłam zgłębiać kynologię, odkryłam nowy świat – świat dobermanów.
Pies trafia do domu. Doberman często jest postrzegany jako „łatwy pies”, choć w rzeczywistości należy do ras wymagających. Z czasem staje się częścią rodziny – a nawet czymś więcej: wiernym towarzyszem.
Budapeszteńska grupa rasowa liczy około 350 członków, z czego około 200 aktywnie uczestniczy w działalności. Członkowie utrzymują kontakt poprzez klub, wystawy i wydarzenia.
Węgierski Związek Kynologiczny (MEOE) organizuje co miesiąc spotkania klubowe, nie tylko w stolicy. Odbywają się tam wykłady, prezentacje i dyskusje. Liczba miotów nie jest duża – rocznie około 9–10 hodowli.
Populacja dobermanów na Węgrzech jest zróżnicowana – występują psy czarne, brązowe oraz różne warianty wielkości. Średnia wysokość w kłębie wynosi około 68–70 cm u psów.
Szczenięta zazwyczaj trafiają do nowych domów w wieku 8–10 tygodni. Utrzymanie tej rasy wymaga konsekwencji. Doberman nie jest psem dla każdego – jego wychowanie wymaga doświadczenia i jasnego prowadzenia.
W Holandii – jak wspomniano – duży nacisk kładzie się na naukowe podstawy hodowli, szczególnie aspekty genetyczne. Szczenięta są wcześnie socjalizowane i zapoznawane z różnymi bodźcami środowiskowymi.
Żywienie również odgrywa kluczową rolę – odpowiednia dieta i pielęgnacja są niezbędne.
Doberman jest inteligentny, chętny do pracy i wrażliwy. Jednocześnie potrzebuje konsekwentnego, ale sprawiedliwego przewodnika. Rasa ma przyszłość, jeśli hodowla, utrzymanie i szkolenie będą prowadzone odpowiedzialnie. Mamy nadzieję, że hodowla dobermanów na Węgrzech będzie nadal rozwijać się w dobrym kierunku.
Doberman Graf Guido v. Franckenhorst
Doberman Graf Guido v. Franckenhorst, klasa użytkowa, ur. 4.10.1985,
ojciec: Hertog Alfa van le Dobry,
matka: Vivre Vivienne v. Franckenhorst.
hodowca: dr Franquent,
właściciel: H. Assenmacher-Feyel, RFN.
Źródło: Pes Přítel Člověka (Czechosłowacja)
Data: sierpień 1989
Międzynarodowo wielokrotnie nagradzany doberman, z sukcesami wystawowymi oraz wykorzystywany w hodowli w wielu krajach, w tym w Izraelu (1989).
Źródło: Hunde-Welt (Izrael)
Data: listopad i grudzień 1989
Artykuł 1 – Izrael (listopad 1989)
Graf Guido vom Franckenhorst został zaprezentowany na prestiżowym wydarzeniu kynologicznym w Izraelu, gdzie osiągnął znakomite wyniki wystawowe i przyciągnął dużą uwagę hodowców oraz sędziów.
Został uhonorowany tytułami CACIB oraz CAC, co potwierdza jego wyjątkową jakość na poziomie międzynarodowym. Jego obecność na wydarzeniu podkreśliła zarówno doskonałą budowę, jak i wyraźny typ użytkowy, czyniąc go jednym z najbardziej podziwianych dobermanów na wystawie.
Wydarzenie zgromadziło wiele psów wysokiej klasy, jednak Graf Guido wyróżniał się poprawną budową, silnym charakterem oraz ogólną harmonią. Jego sukces po raz kolejny potwierdził jego renomę jako czołowego reproduktora o międzynarodowym uznaniu.
Artykuł 2 – Izrael (grudzień 1989)
Grudniowy raport koncentrował się na grupie hodowlanej dobermanów oraz wynikach wystawowych, gdzie Graf Guido vom Franckenhorst ponownie został wyróżniony wśród najlepszych psów.
Został wymieniony w gronie czołowych dobermanów wydarzenia, osiągając:
CACIB
CAC
lokaty RECAC / RECACIB
Wyniki te potwierdziły jego stałą, wysoką jakość ocen i umocniły jego pozycję jako wpływowego reproduktora o zasięgu międzynarodowym.
Artykuły podkreślają również wysoki poziom grup hodowlanych oraz rosnące znaczenie międzynarodowych linii krwi dobermanów, w których Graf Guido odgrywał istotną rolę.
Źródło: Fernseh Woche (Niemcy)
Data: 28 kwietnia – 4 maja 1990
Jako reproduktor doberman jest pożądany na całym świecie - Pies z własnym kontem bankowym
Graf Guido vom Franckenhorst jest przyzwyczajony do podróżowania samolotem po całym świecie. W każdym miejscu czeka na niego zadanie, które jest hojnie wynagradzane. Ten „arystokrata” z Düsseldorfu jest wynajmowany przez wymagającą żeńską klientelę do usług miłosnych. I zawsze zapewnia oczekiwane potomstwo. Szlachectwo zobowiązuje…
Graf jest psem. Najpiękniejszym dobermanem w całej okolicy. Jego linia krwi i rodowód są bez skazy, a budowa ciała bez zarzutu.
Graf Guido zdobył już liczne nagrody w kraju i za granicą. Taka jakość szybko się rozchodzi – jako reproduktor doberman jest pożądany na całym świecie.
Najciekawsze jest jednak to, że ten niebieskoszary czworonóg ma własne konto bankowe, na które za każdym razem trafia „wynagrodzenie miłosne”. Hassi Assenmacher, właściciel Grafa Guido, założył to konto. Te pieniądze są zresztą bardzo potrzebne:
Kosztowne podróże zagraniczne pochłaniają niemałe sumy. Poza tym właściciel już zabezpiecza przyszłość. W końcu uroda przemija…
Właściciel Hassi Assenmacher ze swoim czworonogiem Grafem Guido
Dumnie leży Graf Guido vom Franckenhorst pośród swoich licznych nagród
Graf Guido vom Franckenhorst – Champion Finlandii (SF MVA)
Guido, czyli Graf Guido vom Franckenhorst, urodził się 4.10.1985. Jego ojcem jest CH Hertog Alpha v. Le Dobry (zwycięzca DV 1982, zwycięzca Holandii 1981, champion VDH, zwycięzca świata 1981, SchH III, IPO III), a matką CH Vivre Vivien vom Franckenhorst (zwyciężczyni DV 1982, champion Francji, SchH III).
Hodowcami są Sonja i David Franckenhorst-Freudenberg z Dordrechtu w Holandii.
Otrzymałam Guido jako prezent urodzinowy od mojego męża. Wcześniej hodowałam basset houndy, jednak moje dwa ostatnie bassety zmarły w 1983 roku w wieku 16 lat. Od tego momentu doberman stał się moją wielką pasją. Do dziś trudno mi uwierzyć, jak wielkie miałam szczęście, posiadając tak wybitnego psa.
Kariera wystawowa Guido rozpoczęła się pod koniec 1986 roku, kiedy zajął drugie miejsce w klasie młodzieży na Bundessieger-Ausstellung w Dortmundzie oraz na wystawie Winner w Amsterdamie.
W 1987 roku Guido został zwycięzcą świata w klasie otwartej. W 1988 roku zdobył tytuły championa Luksemburga, championa międzynarodowego, championa Włoch oraz zwycięzcy wystawy specjalnej czechosłowackiego klubu dobermana.
W 1989 roku Guido zdobył kolejne tytuły: champion Belgii, zwycięzca i champion Czechosłowacji, champion Włoch, champion Szwajcarii, champion Węgier, Bundessieger oraz champion Finlandii. Kolejne tytuły są w trakcie zdobywania.
W 1987 roku Guido zdał egzamin SchH I oraz ZTP. W oficjalnych badaniach (1987 i 1988) uznano go za wolnego od PHTVL, PHPV i PRA. Również jego biodra są zdrowe.
Do tej pory Guido pozostawił potomstwo z sukami czarnymi, brązowymi i niebieskimi – łącznie 340 szczeniąt, wszystkie czarne.
Guido ma również potomstwo w Finlandii, m.in. z Kans & Pohj MVA vom Hasselhof Nornan. Te szczenięta odnoszą już sukcesy wystawowe w drugim pokoleniu.
Z suką SF MVA Dufas Donna 23.09.1989 urodziło się siedem szczeniąt. Donna została zaprezentowana na wystawie międzynarodowej w Pori, gdzie Guido zdobył tytuł Best of Breed oraz trzecie miejsce w grupie D, a także uzyskał tytuł championa Finlandii.
Na zakończenie kilka słów o wystawach w Finlandii:
Brałam udział w wystawach zarówno jako sędzia (allround), jak i wystawca – w Finlandii i na całym świecie. Jestem pod wrażeniem organizacji fińskich wystaw oraz wysokiego poziomu psów, także innych ras.
Z poważaniem,
Hassi Assenmacher-Feyel
Düsseldorf, RFN
Źródło: Dobermann Magazine (Finlandia)
Data: maj 1990
„Graf” z 1200 potomkami
Graf Guido vom Franckenhorst uwielbia dalekie podróże. Z elegancją człowieka światowego wsiada w Düsseldorfie do samolotu, a na miejscu dociera w pełnej koncentracji, realizując swoją dobrze wynagradzaną „misję”.
Można by nazwać go „callboyem”, ponieważ to jednoznacznie usługi miłosne, których się od niego oczekuje. O sukcesie jego działalności świadczy imponująca liczba – aż 1200 potomków…
Nie będę już tego ukrywać: Graf to pies, doberman o szlachetnym rodowodzie i 20 tytułach championa – największej liczbie w swojej rasie. Nic dziwnego, że jako reproduktor tak pięknego potomstwa jest niezwykle pożądany.
Jego właścicielka, Hassi Assenmacher, nie wierzy, że Guido w wieku siedmiu lat zamierza wkrótce przejść na emeryturę. Pozostaje jej więc – obok pracy jako międzynarodowo ceniony sędzia na wystawach – trud wyboru spośród ofert z całego świata i dobierania odpowiednich „partnerek” dla Grafa Guido.
Źródło: Welt am Sonntag (Niemcy)
Data: 24 stycznia 1993
Hassi (54) robi z psów championy
Ekspertka od 340 ras
Naprawdę tak się nazywa: Hassi. Kiedyś był to pseudonim, dziś figuruje jako imię w paszporcie. Brzmi jak „Hasso” – kojarzy się z psem – i w przypadku Hassi Assenmacher (54) ma to pełne uzasadnienie: mieszkanka Düsseldorfu jest całkowicie zakochana w czworonogach i jest jedyną w Niemczech sędzią wystawową dla wszystkich 340 ras.
„Raz Brazylia, raz USA – latam po całym świecie, z jednej wystawy na drugą” – mówi Hassi Assenmacher, która poza tym pracuje jako specjalistka ds. reklamy w firmie swojego męża Herberta.
Dokładnie wie, co czyni psa championem. Na przykład u „jugosłowiańskiego psa pasterskiego” ważne są oczy: migdałowe, ani wypukłe, ani zapadnięte, w kolorze od ciemnokasztanowego do jasnego. Wyraz powinien być spokojny i nieustraszony…
Również w przypadku ras egzotycznych, takich jak shih-tzu (Tybet) czy karelski pies na niedźwiedzie (Finlandia), Hassi Assenmacher ma w głowie najważniejsze cechy urody. Wiele kursów, kilka lat pracy jako asystentka oraz liczne egzaminy były konieczne, aby uzyskać uprawnienia sędziowskie – opowiada. Düsseldorfianka jest dumna, że jest jedyną kobietą wśród niemieckich sędziów allround (dla wszystkich ras).
Jako dziecku przybłąkał się do niej mały kundelek – i to był początek jej pasji do psów. A z Hedwig dla zabawy powstało imię Hassi.
Sławę przyniósł jej „Graf Guido von Franckenhorst”. Ten obecnie ośmioletni doberman zdobywał nagrody jak żaden wcześniej, a nawet został zaproszony do Moskwy na krycie.
„Graf Guido” prowadzi dziś spokojniejsze życie, natomiast jego właścicielka jako sędzia „honorowy” otrzymuje jedno zlecenie za drugim: „W około 40 weekendów w roku jestem w podróży.”
Doberman „Graf Guido” jest dumą Hassi Assenmacher. Ona sama podróżuje po świecie jako sędzia wystawowy.
Źródło: Express, Düsseldorf (Niemcy)
Data: 28 marca 1994
Źródło: Express, Düsseldorf (Niemcy)
Data: 15 marca 1995
Rak! Żałoba po „Grafie Guido”
Najsłynniejszy pies Düsseldorfu został uśpiony.
Uważany był za najpiękniejszego psa Düsseldorfu, podziwiany na całym świecie: doberman „Graf Guido vom Franckenhorst”. Pozostawił po sobie ponad 1700 potomków, a na krycie zapraszano go nawet do Moskwy.
Jednak nikt z jego licznych ludzkich przyjaciół nie mógł mu już pomóc: rak wkradł się w jego potężne ciało. Dziewięcioletni „Graf Guido” musiał zostać uśpiony.
Jego właścicielka Hassi Assenmacher (55): „Przez cały czas wyglądał na całkowicie zdrowego. Z dnia na dzień nagle zaczął się dziwnie zachowywać, nie chciał się kłaść, łapał powietrze.”
Diagnoza weterynarza: guz uciskał serce dobermana. Operacja była niemożliwa.
Zaledwie trzy dni później pani Assenmacher musiała podjąć bolesną decyzję, aby zakończyć cierpienie swojego słynnego psa. Do samego końca doberman miał nieskazitelny rodowód i 20 tytułów championów, a jego „rodzina” wciąż się powiększała: jeszcze osiem tygodni wcześniej urodziły się szczenięta, których był ojcem.
Pani Assenmacher pozostają na pamiątkę liczne puchary i dyplomy, które zdobył „Graf Guido”. Jego szczątki zostaną poddane badaniom i – w służbie nauce – przekazane badaczom psów na całym świecie.
Zdjęcie z szczęśliwych dni: doberman „Graf Guido” i jego właścicielka Hassi Assenmacher.
Odszedł do legendy
Nie ma chyba miłośnika dobermanów na świecie, który nie słyszałby o psie, który stał się synonimem sukcesu – Graf Guido vom Franckenhorst.
Oprócz tego, że zdobył wszystko, co było do zdobycia, uważany był za jednego z najlepszych, jeśli nie najlepszego reproduktora wszech czasów.
Rozsławił dobermana na wszystkich pięciu kontynentach i przeszedł do legendy. W dziesiątym roku życia jego serce przestało bić.
Graf urodził się 04.10.1985 roku, po ojcu Ch. Hertog Alpha v. le Dobu i matce Ch. Vivre Vivien vom Franckenhorst.
Już jako niespełna dwuletni pies (1987) został mistrzem świata, ale był to dopiero początek jego imponującej kariery.
W kolejnych latach zdobył tytuł mistrza Europy, został międzynarodowym championem, a następnie zdobywał kolejne tytuły championów: klubowych, krajowych (niemiecki, włoski, czeski, austriacki, szwajcarski, fiński, węgierski, izraelski, holenderski, portugalski, jugosłowiański i inne).
Można powiedzieć, że był championem wszystkich krajów należących do FCI, w których odbywają się wystawy.
Już od 1990 roku, na najważniejszych wystawach świata, najlepsze grupy potomstwa pochodziły właśnie po tym psie.
Właścicielka tego reproduktora, który pozostawił ponad 2000 potomków, pani Hassi Assenmacher-Feyel – jedna z najwybitniejszych hodowczyń i sędziów tej rasy – może być dumna z niepowtarzalnych wyników Grafa Guido.
W bólu spowodowanym odejściem tego wielkiego psa łączą się wszyscy miłośnicy tej szlachetnej rasy.
Źródło: Život Pasa (Jugosławia)
Data: kwiecień 1995
Wielki champion odszedł w wieku 9,5 roku
Źródło: Le Dobermann – Biuletyn Dobermann Club de France
Data: 1995
Ch. Graf Guido vom Franckenhorst
(Ch. Hertog Alpha v. le Dobry × Ch. Vivre Vivien vom Franckenhorst)
Mistrz świata 1987 – zdobył wszystkie możliwe tytuły w eksterierze: jego karierę ukoronowało 21 tytułów championów.
Graf Guido vom Franckenhorst był – obok Ch. Baron Bryan v. Harro’s Berg – jednym z najczęściej używanych reproduktorów w historii rasy.
Setki kryć uczyniły go jednym z najbardziej płodnych reproduktorów ostatnich lat. Pozostawił tysiące potomków na całym świecie (Europa, Australia, USA, Afryka Południowa, Filipiny).
Wielu jego potomków to championy piękności, które jednocześnie sprawdzały się w pracy: ZTP, Körung, IPO – często zwyciężając w konkurencjach hodowlanych na największych wystawach.
Zwycięzca m.in.:
– Mondiale 1991
– IDC 1991
– DV Sieger 1992
– Bundessieger 1993
Był nie tylko pięknym psem, ale przede wszystkim wybitnym reproduktorem.
Jego liczne potomstwo sprawi, że pozostanie na długo w naszej pamięci.
Jego siostra, Ch. Golda vom Franckenhorst, odeszła wcześniej – w lipcu 1994 roku.
Nasze myśli są z ich właścicielami.
GRAF GUIDO VOM FRANCKENHORST
Takie psy nie umierają… one po prostu odchodzą
Historia życia Grafa Guido vom Franckenhorst
Od czasu do czasu na ringach wystawowych pojawia się pies, o którym od razu można powiedzieć — zapisze się na trwałe w historii rasy. Takim właśnie psem był Graf Guido vom Franckenhorst.
Już przy pierwszym spotkaniu zachwycał swoją szlachetnością, typową dla rasy głową oraz pięknymi, ciemnymi oczami, które nadawały mu charakterystyczny, dobermański wyraz. Był psem, na którego chciało się patrzeć wciąż na nowo — z nieustającym podziwem.
Nie było wątpliwości: to był champion. W historii rasy żaden doberman nie zdobył takiej liczby tytułów. Graf Guido stał się rekordzistą świata dobermanów i trudno przypuszczać, by jego osiągnięcia kiedykolwiek zostały pobite.
Na jego sukces składały się nie tylko wyjątkowe cechy, ale także ogromne zaangażowanie jego właścicielki — pani Hassi Assenmacher-Feyel, znanej niemieckiej sędzi i hodowczyni, która prezentowała go na całym świecie, przyczyniając się do popularyzacji rasy.
Jednak Graf Guido był czymś więcej niż tylko psem wystawowym.
Był Międzynarodowym Championem oraz Championem Krajowym w 13 państwach. W 1987 roku zdobył tytuł Zwycięzcy Świata, w 1988 — Zwycięzcy Europy, a w 1989 — Bundessieger. Oprócz doskonałego eksterieru wyróżniał się zrównoważonym charakterem, pewnością siebie oraz bardzo dobrym przygotowaniem użytkowym. Z łatwością zaliczył Schutzhund I (86–82–92) oraz niemiecki test charakteru ZTP.
Pochodzenie i rodowód
Graf Guido urodził się 4 października 1985 roku w Dordrecht (Holandia), w renomowanej hodowli „vom Franckenhorst”. W miocie znajdowały się czarne psy i suki, a sam miot wydał na świat kilka wybitnych osobników.
Wśród nich były m.in. multichampionka Golda v. Franckenhorst oraz Gringo v. Franckenhorst, późniejszy DV Sieger 1989. Gringo był psem dynamicznym, o silnym temperamencie i wyraźnych predyspozycjach użytkowych, jednak to Graf Guido wyróżniał się większą harmonią, elegancją i równowagą.
Ojcem Grafa Guido był Hertog Alpha v. le Dobry — jeden z najważniejszych reproduktorów swojej epoki. Był to pies o wyraźnym typie, który silnie przekazywał swoje cechy potomstwu, zarówno pozytywne, jak i negatywne. Jego wpływ znacząco podniósł poziom europejskiej populacji dobermanów.
Matką była Vivre Vivien v. Franckenhorst — wybitna suka hodowlana, znana z doskonałej głowy, pięknej linii górnej i harmonijnej budowy. Zajmuje ona trwałe miejsce w historii rasy jako jedna z najważniejszych suk hodowlanych.
Rodowód Grafa Guido obfitował zarówno w wybitne psy użytkowe (SchH III), jak i w liczne championy, co stanowiło idealne połączenie pracy i eksterieru.
Kariera wystawowa i charakter
Graf Guido rozpoczął karierę wystawową w wieku 16 miesięcy. Jednym z jego pierwszych dużych sukcesów było zdobycie tytułu Zwycięzcy Świata w 1987 roku.
Od tego momentu jego kariera rozwijała się niezwykle dynamicznie. Podróżował po całej Europie, zdobywając kolejne tytuły. W wieku zaledwie 4,5 roku miał już około 20 tytułów championów w 13 krajach oraz wielokrotnie zwyciężał w finałach Best in Show.
Pomimo ogromnych sukcesów pozostawał psem zrównoważonym i łatwym w codziennym życiu. Przebywał zarówno w domu, jak i w różnych środowiskach — biurach, restauracjach, parkach — wszędzie zachowując spokój i pewność siebie.
Nie przejawiał nieuzasadnionej agresji. Nawet w trudnych sytuacjach — w tłumie ludzi, wśród innych psów czy w ruchu ulicznym — pozostawał opanowany i stabilny.
Znaczenie hodowlane
Największe znaczenie Grafa Guido wiąże się z jego rolą jako reproduktora.
Posiadał wszystkie cechy wybitnego psa hodowlanego:
- silne linie genetyczne
- doskonały fenotyp i genotyp
- zdolność do przekazywania typu
- powtarzalność w potomstwie
Jego charakterystyczna głowa i wyraz były wyraźnie dziedziczone nawet w drugim i trzecim pokoleniu.
Był szeroko używany w całej Europie, a jego potomstwo osiągało sukcesy w Niemczech, Francji, Holandii, Węgrzech, Włoszech i wielu innych krajach.
Najważniejsze potomstwo
Do jego znanych potomków należą m.in.:
- Nelson v. Frankenland
- Emiro v. Heidhauser Forst
- Ellinger des San Maries
- Ertog Erphon v. Rauberstolz
- Graaf Festus v. Neerlands Stam
- Graaf Sandor v. Neerlands Stam
Był także ojcem wielu zwycięzców wystaw międzynarodowych i krajowych.
Linia Royal Bell
Jednym z najważniejszych skojarzeń była kombinacja z hodowlą „Royal Bell”.
Z tego miotu pochodziły:
- Zwycięzca Świata Lobo Royal Bell
- Multichampion i Bundessieger Larson Royal Bell
- Multichampion Lord Royal Bell
- IDC Sieger Lana Royal Bell
- Multichampion Lara Royal Bell
Miot ten potwierdził wysoką jakość tej linii i skuteczność inbredu na Hertog Alpha.
Charakter i użytkowość
Graf Guido był nie tylko wybitnym psem wystawowym, ale także doskonałym towarzyszem.
Był stabilny, pewny siebie, przyjazny i łatwy w prowadzeniu. Bez problemu funkcjonował w każdej sytuacji i środowisku.
Imponował nawet znawcom rasy, zwłaszcza wtedy, gdy swobodnie poruszał się bez smyczy wśród ludzi i innych psów, zachowując pełną kontrolę.
Ostatnie lata i dziedzictwo
Do późnego wieku pozostawał aktywny i w doskonałej kondycji. Nawet jako dziewięciolatek prezentował się znakomicie.
Zmarł w 1995 roku, pozostawiając po sobie ponad 2000 potomków na całym świecie.
Jego wpływ na rozwój rasy jest ogromny i trwa do dziś.
Podsumowanie
Graf Guido vom Franckenhorst był nie tylko wielkim championem, ale przede wszystkim wybitnym reproduktorem.
Łączył w sobie:
- doskonały typ
- świetny ruch
- stabilny charakter
- wyjątkową wartość hodowlaną
Jego dziedzictwo trwa w jego potomkach, a jego znaczenie dla rasy pozostaje niepodważalne.
Jego imię powinno być zapisane w historii rasy wielkimi literami.
Tytuł: Wielkie Dobermany – Graf Guido vom Franckenhorst
Źródło: Doberman (Rosja)
Numer: 2 (9)
Rok: 1996
Graf Guido vom Franckenhorst (1985–1995)
Życie z Graf Guido
Kilka lat po śmierci mojego ostatniego basenjiego żyliśmy bez psa w domu. Pewnego lata, jako prezent urodzinowy, mój mąż zaproponował, abyśmy ponownie kupili psa. Nie było to dla mnie zaskoczeniem – całkowicie pozostawiłam mu wybór.
Wiedziałam jednak, że mój nowy pies musi być duży, elegancki, o mocnym temperamencie i przede wszystkim łatwy w szkoleniu. Krótko mówiąc – musiał to być doberman.
Mój mąż skontaktował się z panem H. Wiblishauserem, który obiecał nam pomóc. Po trzech miesiącach odezwał się i udaliśmy się do Düsseldorfu, a następnie razem do Dordrechtu w Holandii. Początkowo mieliśmy trudności z odnalezieniem miejsca i przez pewien czas błądziliśmy po mieście.
W końcu trafiliśmy do domu znanej hodowczyni i sędziny, pani Ilony Ostenk-Schenk, która zorganizowała spotkanie z panią Sonją Franckenmont i zaprowadziła nas do hodowli.
Z dziesięciu szczeniąt w miocie pozostały cztery. Z pomocą doświadczonego hodowcy wybraliśmy naszego psa – Graf Guido vom Franckenhorst.
Był to właściwy wybór. Guido szybko zaaklimatyzował się w naszym domu. Towarzyszył nam wszędzie – w pracy, restauracjach i podczas podróży. Dzięki swojemu charakterowi szybko zdobywał sympatię ludzi. Rozwijał się harmonijnie, również w okresie wymiany zębów, co pozwoliło mu bez przeszkód rozpocząć karierę wystawową.
Zgłosiliśmy go na DV-Sieger-Zuchtschau w 1986 roku, gdzie zdobył zwycięstwo w swojej klasie.
Szkolenie i początki kariery
Krótko przed pierwszymi wystawami Karl Hauzel rozpoczął z Guido szkolenie posłuszeństwa. Początkowo nie przykładaliśmy do tego dużej wagi, ponieważ skupialiśmy się głównie na wystawach.
Guido zdobył SchH I z oceną „wyraźny instynkt pracy” oraz zaliczył ZTP. Dalsze szkolenie pozostawiliśmy jako opcjonalne.
W wieku 16 miesięcy rozpoczęła się jego poważna kariera wystawowa.
Jego pierwsza daleka podróż prowadziła do Izraela, gdzie zdobył tytuł Zwycięzcy Świata 1987. Jego siostra z miotu, Golda, również wróciła z tej wystawy ze zwycięskim tytułem. Od tego momentu wszystko się zaczęło.
Kariera wystawowa i sukcesy
W wieku czterech–pięciu lat Guido posiadał już 20 tytułów championów w 13 krajach. Odnosił również sukcesy w ringach honorowych, zdobywając tytuł Best in Show aż osiem razy.
Czas wolny między wystawami – w hotelach, biurach, parkach czy na terenach wystawowych – poświęcał kontaktowi z ludźmi. Dzięki temu hodowcy na całym świecie poznali jego wyjątkowe cechy.
Bardzo silnie przekazywał typ głowy, ruch i wyraz. Cechy te były widoczne nie tylko u jego bezpośrednich potomków, ale także w kolejnych pokoleniach (około 1600 potomków).
Jednak jego największą wartością był charakter. Właściciele jego potomstwa często podkreślali ich doskonały temperament.
Guido nigdy nie wykazywał nieuzasadnionej agresji. Nawet jeśli dochodziło do konfliktów z innymi samcami, były one sytuacyjne i bez poważnych konsekwencji. Jego zachowanie wynikało z pewności siebie, a nie agresji.
Do późnego wieku pozostał aktywny i prezentował się w ringach honorowych z niezmienną dumą.
Charakter i osobowość
Guido imponował zarówno znawcom rasy, jak i zwykłym obserwatorom. Po jednej z wystaw w Amsterdamie biegał bez smyczy między ludźmi, psami i samochodami – całkowicie opanowany i pewny siebie.
Nigdy nas nie zawiódł.
Z wiekiem jego temperament stawał się bardziej wyrazisty, co czasami prowadziło do dominacji wobec innych samców, jednak zawsze w granicach normy.
W domu był psem doskonale zrównoważonym i silnie związanym ze swoją właścicielką.
Podarował nam niezliczone chwile szczęścia. Jeszcze trzy dni przed śmiercią był aktywny, silny i pełen życia.
Guido był darem – darem z nieba.
Hassi Assenmacher-Feyel
Historia Graf Guido
Niektóre psy nie umierają – one po prostu odchodzą.
Graf Guido wyróżniał się dostojnym ruchem, piękną głową oraz ciemnymi, wyrazistymi oczami. Od pierwszego spojrzenia było jasne, że mamy do czynienia ze zwycięzcą.
Stał się rekordzistą pod względem tytułów międzynarodowych, w tym:
- Mistrz Świata 1987
- Mistrz Europy 1988
- Bundessieger 1989
- Champion krajowy w 13 państwach
Jego sukces był także zasługą jego właścicielki, Hassi Assenmacher-Feyel, która prezentowała go na całym świecie.
Jeszcze większe znaczenie niż jego sukcesy wystawowe miał jego wpływ na rasę.
Rodowód i genetyka
Graf Guido urodził się 4 października 1985 roku w Dordrecht (Holandia), w hodowli „vom Franckenhorst”.
Jego ojcem był Hertog Alpha v. Le Dobry (DV-Sieger), a matką Vivre Vivien vom Franckenhorst (również DV-Sieger).
Miot składał się z 10 czarnych szczeniąt (5 psów i 5 suk). Wśród nich wyróżniały się m.in. Golda v. Franckenhorst oraz Gringo v. Franckenhorst, późniejszy DV-Sieger 1989.
Jego rodowód stanowi przykład świadomej hodowli liniowej, łączącej linie użytkowe i wystawowe. Przekazywał silny genotyp i fenotyp, doskonały charakter oraz bardzo powtarzalny typ.
Znaczenie hodowlane
Graf Guido był niezwykle wpływowym reproduktorem i pozostawił ponad 2000 potomków na całym świecie.
Jego potomstwo odnosiło sukcesy w Europie, USA, Australii, Afryce Południowej oraz na Filipinach. Wiele z tych psów zostało championami, psami użytkowymi oraz zwycięzcami prestiżowych wystaw.
Potomstwo dziedziczyło przede wszystkim typ głowy, wyraz, temperament oraz budowę.
Wpływ w Jugosławii
Graf Guido odegrał istotną rolę w rozwoju hodowli dobermana w Jugosławii.
Jego potomstwo przyczyniło się do podniesienia jakości rasy, powstawania championów oraz utrwalenia wartościowych linii.
Znaczące hodowle, w których widoczny był jego wpływ:
- Royal Bell
- van Neerlands Stam
- Franckenland
- Heidhauser Forst
Ostatnie lata i dziedzictwo
Graf Guido zmarł w 1995 roku, pozostawiając po sobie wyjątkowe dziedzictwo.
Podniósł poziom rasy na wyższy poziom niż kiedykolwiek wcześniej. Jego imię na zawsze pozostanie zapisane w historii dobermana.
Jego wpływ trwa do dziś w kolejnych pokoleniach.
Wieczna chwała Tobie, Guido.
E. Erusalimsky, Prezydent Rosyjskiej Federacji Kynologicznej
Źródło: Dobermann Magazine, Jugosławia
Data: listopad–grudzień 1996
Numer: nr 3
Potomstwo
Galeria prezentuje wybrane potomstwo Grafa Guido vom Franckenhorst.
Dla zachowania przejrzystości zastosowano numerację miotów – każdy pies oznaczony jest numerem odpowiadającym kolejności miotu w pełnej dokumentacji hodowlanej (łącznie 192 mioty).
Opis każdego psa zawiera: numer miotu, imię oraz pochodzenie (matka).
